ΕΞΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΜΑΣΤΕ: ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 25ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

1378725_161418277398000_1340724794_n

Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη 2013, μετά το πέρας της συγκέντρωσης και εργατικής πορείας καλεσμένης από την ΑΔΕΔΥ και καθώς αποχωρούσαμε από την πλατεία Γεωργίου, όπου κατέληξε η πορεία, μεταφέροντας τις σημαίες που φέραμε στην διαδήλωση προς το όχημα ενός από εμάς, ακινητοποιηθήκαμε από 7 αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι, αφού προέβησαν σε έλεγχο ταυτοτήτων και ψάξιμο των προσωπικών μας αντικειμένων, μας έβαλαν σε ένα περιπολικό και μας μετέφεραν στην αστυνομική διεύθυνση Αχαϊας.

Αφού κρατηθήκαμε για αρκετή ώρα χωρίς ενημέρωση για τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκαμε εκεί και δίχως δυνατότητα να επικοινωνήσουμε με οικείους μας ή δικηγόρους, μας ανακοινώθηκε ότι είμαστε συλληφθέντες και κατηγορούμενοι για οπλοκατοχή. Τα όπλα, φυσικά, δεν ήταν άλλα από τις μαύρες σημαίες που μεταφέραμε, με τη σαθρή αιτιολογία ότι ήταν στηριγμένες σε ξύλινα κοντάρια.

Αφού μας αφαίρεσαν κορδόνια, ζώνες και κινητά τηλέφωνα, μας κλείδωσαν σε ένα κελί, έχοντάς μας πληροφορήσει εκ των προτέρων πως θα παραμέναμε κρατούμενοι μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας, που θα περνάγαμε από εισαγγελέα. Τελικά, η παραμονή μας αποδείχθηκε ολιγόωρη, καθώς γύρω στις 5.30 μ.μ μας ενημέρωσαν πως η εισαγγελέας θα μας δεχόταν το ίδιο απόγευμα, και αφού δώσαμε κατάθεση στον ανακριτή, οδηγηθήκαμε στα δικαστήρια της Πάτρας, όπου η εισαγγελέας πήρε την απολογία μας και ορίστηκε δικάσιμος για τις 6 Νοέμβρη με τελική κατηγορία αυτή της οπλοκατοχής.

Η σύλληψη μας δεν ήταν τυχαία. Ως αναρχικοί, κοινωνικοί αγωνιστές και κομμάτι της εργατικής τάξης, δεχόμαστε τη λυσσαλέα επίθεση και βιώνουμε στο πετσί μας το δόγμα της μηδενικής ανοχής από την πλευρά της κυριαρχίας. Εν μέσω ενός καπιταλισμού σε ύφεση και κρίση, το κράτος προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα και να επιβάλλει τη δημοκρατική νομιμότητα παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως το σωτήριο μέσο που κρατάει τις ισορροπίες ανάμεσα σε 2 άκρα. Αυτά τα «άκρα» όμως είναι γελοίο να εξισώνονται. Και εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Τη θεωρία των 2 άκρων την έχει δημιουργήσει η ίδια η κυριαρχία και φροντίζουν να την αναπαράγουν διαρκώς τα ΜΜΕ. Για μας είναι σαφές ότι η πλευρά του αγώνα από τη μια και οι φασιστικές παρακρατικές συμμορίες από την άλλη δεν μπορούν να τοποθετούνται ως τα δυο άκρα της ίδιας γραμμής. Μιλάμε για 2 εκ διαμέτρου διαφορετικούς κόσμους σε μόνιμη σύγκρουση. Ο πρώτος είναι ο κόσμος του αγώνα, της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας ενάντια στις απάνθρωπες επιταγές της κυριαρχίας και ο δεύτερος είναι ο κόσμος της ρουφιανιάς, των πισώπλατων μαχαιρωμάτων, της δουλικότητας, της ανελευθερίας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μάλιστα, με τη δολοφονία από μαχαίρι χρυσαυγίτη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα (KILLAH-P) ακόμη νωπή στη μνήμη και στην καρδιά μας, η εξοργιστική προσπάθεια να παρουσιαστούν οι δυο αυτοί κόσμοι ως κοινός εσωτερικός εχθρός δε μπορεί παρά να μας προκαλεί απέχθεια. Η Χρυσή Αυγή και οι φασιστικές συμμορίες δεν είναι ο μόνος εχθρός. Είναι απλά ένα ακόμα από τα πολλά χέρια της κυριαρχίας. Ο πρώτος και κύριος εχθρός που αναγνωρίζουμε είναι το κεφάλαιο που λεηλατεί ανηλεώς τη ζωή μας και το

κράτος που ρυθμίζει τους όρους αυτής της λεηλασίας, δηλαδή το ίδιο το καταστροφικό για την κοινωνία καπιταλιστικό σύστημα. Συνεπώς, ο αντιφασιστικός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι μέρος του ευρύτερου αγώνα για ζωή, γη και ελευθερία. Απέναντι στην αυτοπροβολή του κράτους ως εγγυητή της κοινωνικής ομαλότητας, της κανονικότητας και της δικαιοσύνης, υπενθυμίζουμε ότι είναι το κράτος αυτό που όλο το προηγούμενο διάστημα επιστράτευε απεργούς, κατάστελνε με ωμή βία τις αντιδράσεις των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής, έπνιγε στα δακρυγόνα και στο αίμα διαδηλώσεις, εκκένωνε καταλήψεις, ίδρυε στρατόπεδα συγκέντρωσης – κολαστήρια ψυχών για μετανάστες, επιτιθέμενο σε όποιον αντιστέκεται ή σε όποιον περισσεύει.

Μέσα στις παραπάνω κινήσεις καταστολής, βλέπουμε ξεκάθαρα να εντάσσεται και η δική μας σύλληψη. Η κατηγορία εις βάρος μας για οπλοκατοχή με αφορμή τις σημαίες που κουβαλούσαμε δεν είναι παρά άλλο ένα κομμάτι της απόπειρας τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου κόσμου. Χτυπώντας 4 αναρχικούς, χτυπούν ταυτόχρονα κάθε αγωνιζόμενο και αντιστεκόμενο κομμάτι αυτής της κοινωνίας: Αναρχικούς, κομμουνιστές, αντιφασίστες, απεργούς, καταληψίες, διαδηλωτές – την ίδια την εργατική τάξη. Και όταν πια δεν θα έχει μείνει κανείς για να αντιδράσει, θα χτυπηθεί στα ίσα και η υπόλοιπη κοινωνία.

Αυτό που εμείς έχουμε να δηλώσουμε, όμως, είναι ότι οι κοινωνικοί αγωνιστές ούτε τρομοκρατούνται ούτε κλείνονται στο καβούκι τους. Βρισκόμαστε πάντα στον δρόμο του αγώνα, εκεί όπου η πολιτική, η κοινωνική και η προσωπική ηθική και αξιοπρέπεια μας επιβάλλει, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση. Γιατί αυτό που τους φοβίζει δεν είναι οι σημαίες μας. Αυτό που τους φοβίζει είναι ο ίδιος ο αγώνας.

Υπογράφουν:

Α.Κ.

Α.Π.

Γ.Ρ.

Τ.Α.

(Οι 4 διαδηλωτές κατηγορούμενοι για σημαιοφορία)

ΥΓ: Ευχαριστούμε τους συντρόφους και αλληλέγγυους που μας επισκέφθηκαν στα κρατητήρια και που στάθηκαν έξω από το αστυνομικό μέγαρο φωνάζοντας συνθήματα για την απελευθέρωση μας.

ΠΑΤΡΑ, 02/10/2013

 

ΠΗΓΗ

Βέλγιο: Μικρές ειδήσεις διατάραξης

HorsService40

Επίθεση στα εργοτάξια της εξουσίας – Κράτος και Κεφάλαιο εκτελούν διαρκώς κατασκευαστικά έργα για την προσαρμογή του περιβάλλοντος στις ανάγκες του ελέγχου και της εκμετάλλευσης. Από καινούργιους άξονες μεταφορών που τίθενται στην υπηρεσία της οικονομίας, μέχρι κτήρια γραφείων, φυλακές και νέες βιομηχανικές ζώνες: ο καρκίνος έχει πλέον εξαπλωθεί παντού. Στο Σαρλερουά κάποιοι χειρούργοι χρησιμοποίησαν το εμπρηστικό νυστέρι τους για ν’ αφαιρέσουνε δυο όγκους: δύο μηχανές εργοταξίου καταστράφηκαν διά πυρός.

Διακοπή επικοινωνίας – Ένας μεγάλος πύργος τηλεπικοινωνιών στο Κόνινξλο, βόρεια των Βρυξελλών, καταστράφηκε από εμπρησμό γύρω στα μεσάνυχτα. Όλα δείχνουν πως ο πίνακας καλωδίων της εγκατάστασης ήταν αυτός που πυρπολήθηκε πρώτος, κι οι φλόγες υψώθηκαν στα πενήντα μέτρα. Πυροσβέστες πέρασαν αρκετές ώρες στο σημείο για να σβήσουν τη φωτιά. Ο εμπρησμός διέκοψε τις γραμμές τηλεπικοινωνιών των παρόχων Base και Mobistar σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή της Νέντερ-όφερ-Χέμπεκ, της Βιλβόρντ και της Αρέν. Ο πύργος περιλάμβανε επίσης κεραίες του δικτύου τηλεπικοινωνιών 3G. Η ζημία που προκλήθηκε υπήρξε αρκετά μεγάλη: ειπώθηκε πως οι διαταραχές στις συνδέσεις θα συνεχιστούν για αρκετούς μήνες. Έτσι, μία από τις φλέβες που τροφοδοτούν το σύστημα –οι τηλεπικοινωνίες– κόπηκε.

Εμπρηστική εκδίκηση – Ένα περιπολικό κάηκε μπροστά απ’ το αστυνομικό τμήμα του Μορτσέλ. Αξιωματικοί της αστυνομίας ξεχύθηκαν στο σημείο, βλέποντας ανήμποροι το εργαλείο της δουλειάς τους να τυλίγεται στις φλόγες. Πριν από δυο χρόνια, ένας νεαρός είχε ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου σ’ ένα κελί του ίδιου αστυνομικού τμήματος. Άλλη μία εμπρηστική επίθεση ενάντια στο τμήμα αυτό πραγματώθηκε μόλις η οικογένεια του νεαρού έβγαλε στη δημοσιότητα βιντεοσκοπημένο υλικό απ’ τη δολοφονία μες στο κρατητήριο. Όπως ήταν αναμενόμενο, η εν λόγω επίθεση φιμώθηκε απ’ την εξουσία.

Κοπή βιομηχανικού εξοπλισμού, και όχι δέντρων – Στην περιοχή του Ντινά ένα φορτηγό και ένα βαν που ανήκαν σε μία εταιρεία δασικής εκμετάλλευσης δόθηκαν στις φλόγες και καταστράφηκαν. Πρόσφατα πυρπολήθηκε άλλο ένα όχημα δασοκοπής, ιδιοκτησίας άλλης εταιρείας. Φαίνεται πως, από τότε που δόθηκαν άδειες για να μετατραπούν ακόμα περισσότερα δάση σε βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ξυλείας, κάποιοι διαφωνούντες επιτίθενται άμεσα στους υπευθύνους της περιβαλλοντικής καταστροφής.

Όσο θα υπάρχουνε λεφτά… εκείνοι κι εκείνες που πολεμάνε αυτόν τον κόσμο, ο οποίος βασίζεται στην εξουσία και στα οικονομικά, θα συνεχίζουνε να πραγματώνουν άμεσες επιθέσεις στις απτές εκφάνσεις του. Στο Λουβαί άγνωστοι διαρρήξανε την είσοδο μιας τράπεζας και λεηλάτησαν το εσωτερικό του υποκαταστήματος.

Από το αναρχικό περιοδικό Hors Service, τ. 40, 12 Σεπτέμβρη 2013, Βρυξέλλες. Στ’ αγγλικά εδώ.

Μπροσουράκι με τοποθετήσεις φυλακισμένων αγωνιστών πάνω στο ζήτημα της οργάνωσης και βίντεο

Το συγκεκριμένο μπροσουράκι περιλαμβάνει τις τοποθετήσεις φυλακισμένων συντρόφων πάνω στο εξής ζήτημα που τέθηκε απο εμάς ως αφορμή για διάνοιξη ενός διαλόγου:

“Αναγνωρίζουμε πως το ζήτημα της οργάνωσης είναι ένα θέμα από μόνο του, ανεξάρτητο απ’ το μοντέλο της οργάνωσης αυτής. Άλλο δηλαδή εάν οποιοδήποτε μοντέλο οργάνωσης και συντονισμού είναι επιθυμητό, και άλλο το ποιες οργανωτικές φόρμες θα μας χωρέσουν, εάν και εφόσον θεωρούμε ότι αυτές θα μας φέρουν πιο κοντά στην προοπτική αλλά και την ίδια την επανάσταση. Δεν αναγνωρίζουμε λοιπόν κάποιον επαναστατικό μονόδρομο, πιστεύουμε όμως πως ακόμα και για την δημιουργία προοπτικής και μόνο, είναι απαραίτητο οι πολύμορφοι ριζοσπαστικοί αγώνες να συνδεθούν μεταξύ τους. Αναγνωρίζουμε λοιπόν τούτη την αναγκαιότητα, και μ’αυτή την ανάγκη και όχι τη συνταγή, σας καλούμε να τοποθετήσετε με μερικά λόγια την δική σας οπτική επί του θέματος.”

Κι αυτό γιατί κρίναμε σκόπιμο να κάνουμε το πέρασμα από την αλληλέγγυα σχέση στην οργάνωσή της. Στην αλληλέγγυα αναρχική οργάνωση της σύνδεσης των αγώνων. Απευθυνθήκαμε σε φυλακισμένους αγωνιστές αλλά και σε αναρχικές δομές, όχι για να καταλήξουμε αναγκαστικά κάπου, αλλά για να αναδείξουμε τον ζωτικό πλούτο των αντιλήψεων και θεωρήσεων που έχουν σφυρηλατηθεί από ανθρώπους που αγωνίζονται για την αναρχική επανάσταση. Ίσως (και) με αυτόν τον τρόπο καταφέρουμε να έχουμε την απαραίτητη τριβή, ίσως (και) με αυτόν τον τρόπο τολμήσουμε να συντονίσουμε και να συνδέσουμε τους αγώνες μας, οικοδομώντας μαχητικές κοινότητες απέναντι στη καπιταλιστική-εξουσιαστική μηχανή.

Ως συνέλευση, οι εμπειρίες και οι θεωρήσεις οργάνωσης που έχουμε, τα άτομα που την απαρτίζουμε , διαφέρουν σε σημεία, κρατώντας όμως ως κοινό στοιχείο την αντιιεραρχία, τη μη διαμεσολάβηση, την προσαρμοστικότητα απέναντι στις ανάγκες του αγώνα. Αφ’ ενός πιστεύουμε στην ατομική ευθύνη αλλά και στην ατομική αυτενέργεια, αφ’ετέρου προωθούμε την ευελιξία των μικρών ομάδων αλλά και την αναγκαιότητα των συνελεύσεων και του μεταξύ τους συντονισμού μακριά από εξειδικεύσεις στο λόγο και στην πράξη.

Συνέλευση αναρχικών για τη σύνδεση των αγώνων μέσα στην κοινωνία-φυλακή

Link για το μπροσουράκι εδώ

Video  που προβλήθηκαν:

1η μέρα εκδήλωσης: http://vimeo.com/66980208

2η μέρα εκδήλωσης:

http://sasta.espivblogs.net

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1489763

 

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι (Αύγουστος 2013)

Μια ταινία του Γιάννη Γιουλούντα (Αύγουστος 2013 Διάρκεια 89′)

Διαθέσιμο σε ελεύθερη κυκλοφορία. Μπορείτε να αντιγράψετε την ταινία και οργανώσετε δωρεάν δημόσιες και ιδιωτικές προβολές (Creative Commons).

Μουσική: Τα Λιμάνια Ξένα, Cyril Gontier, Serge Utge-Royo, Jean-Francois Brient, Χασμωδία, Raoul Vaneigem, Madame Nesia, Martyn Jacques, Μεθυσμένα Ξωτικά, Horror Vacui, Alpha Bang

Ελληνικοί Υπότιτλοι: Λίζα Γιουλούντα
Συντονισμός Διάχυση: Μοντ Γιουλούντα και Λουκάς Γιουλούντας

Nέες διώξεις εις βάρος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς

ΣΠΦ

Στα μέσα Ιούλη τα δέκα μέλη της Σ.Π.Φ Όλγα Οικονομίδου, Δαμιανός Μπολάνο, Χάρης Χατζημιχελάκης, Γιώργος Πολύδωρος, Παναγιώτης Αργυρού, Θεόφιλος Μαυρόπουλος, Χρήστος Τσάκαλος, Γεράσιμος Τσάκαλος, Γιώργος Νικολόπουλος, Μιχάλης Νικολόπουλος καλούνται σε απολογία για “ηθική αυτουργία” σε 4 επιθέσεις του “Σχεδίου Φοίνικας”. Μια εκστρατεία αντάρτικων επιθέσεων που ξεκίνησε από τη Σ.Π.Φ με την ανατίναξη προσωπικού οχήματος της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού και συνεχίστηκε με άλλες 3 επιθέσεις από πυρήνες της FAI-IRF σε Ελλάδα και Ινδονησία. Τα μέλη της Σ.Π.Φ αρνήθηκαν να παραβρεθούν στην ολοκλήρωση της ανακριτικής διαδικασίας απαξιώνοντας τους νόμους και το δημοκρατικό δικαίωμα της απολογίας, και προφυλακίστηκαν. Αναφέρουμε πως η εκστρατεία του “Σχεδίου Φοίνικας” συνεχίζεται με άλλες δυο επιθέσεις, μία από πυρήνα της FAI-IRF στην Ινδονησία (εμπρησμός σχολής της αστυνομίας) και μία από τη Σ.Π.Φ στην Ελλάδα (αποστολή δέματος βόμβα στον ειδικό εφέτη ανακριτή Δ. Μόκα που χειρίζεται επιθέσεις της Συνωμοσίας).

Αλληλέγγυες/αλληλέγγυοι στη Μαύρη Διεθνή

Μελβούρνη: Σπασίματα και συνθήματα σε γραφεία πολιτικών κι υποψήφιων βουλευτών εν όψει των ομοσπονδιακών εκλογών στην Αυστραλία

anna-burke-office

λευτεριά στους πρόσφυγες

Οι τρέχουσες συνοριακές πολιτικές της άρχουσας ελίτ είναι σκληρές, καταπιεστικές, ρεβανσιστικές.

19 Αυγούστου – Χθες βράδυ βανδαλίσαμε το γραφείο του πολιτικού Brendan O’Connor· είναι συνένοχος.

30 ΑυγούστουΧθες βράδυ βανδαλίσαμε τα γραφεία των πολιτικών Simon Crean, Anna Burke και Andrew Robb· είναι συνένοχοι.

Οι πολιτικάντηδες και τ’ αφεντικά έχουν σπείρει τη διχόνοια μεταξύ μας, προσπαθώντας να μας πείσουν πως οι άνθρωποι που ’ρχονται απ’ την άλλη μεριά της θάλασσας είναι ο εχθρός. Ο πραγματικός εχθρός, βέβαια, είναι εκείνοι που γυρεύουν να μας κυβερνήσουν. Τ’ αδέρφια μας, οι «άνθρωποι των πλοιαρίων», έχουνε ζητήσει την αλληλεγγύη μας εδώ και χρόνια. Έχουν υποβάλει αιτήσεις, έχουνε στήσει διαμαρτυρίες, έχουν κάνει απεργίες πείνας, έχουνε αυτοτραυματιστεί κι αυτοκτονήσει. Μα βοήθεια δεν πήρανε ακόμα. Η μόνη λογική απάντηση που μένει είναι να εξεγερθούνε.

Είμαστε προνομιούχοι πολίτες σε κατεχόμενο έδαφος, και προβλέπεται να επωφελούμαστε από τούτη τη ρατσιστική προσέγγιση. Να μας λείπει το βύσσινο. Δεν αποδεχόμαστε αυτή την πραγματικότητα, κι ούτε πρόκειται να τη χωνέψουμε και ποτέ. Δεν έχει σημασία ποιες ή ποιοι είμαστε. Αυτό που έχει σημασία είναι ν’ αντιστεκόμαστε. Να δείχνουμε πως η αντίσταση είναι εφικτή. Είναι ο σωστός –ο μόνος– τρόπος να πράξει κανείς σε τέτοιους ζοφερούς καιρούς. Ενεργώντας λοιπόν μ’ αυτόν τον τρόπο, ελπίζουμε πως θα εμπνεύσουμε κι άλλα άτομα να δράσουν, για να σπάσει το ξόρκι της παθητικότητας· μαζί μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο να γυρίσει ανάποδα.

Στεκόμαστε δίπλα στους εξεγερμένους, τους «ανθρώπους των πλοιαρίων», όσες κι όσους δρασκελάνε σύνορα, τους «λαθραίους» σε τούτη την επικράτεια και σ’ ολάκερο τον κόσμο. Στεκόμαστε στο πλευρό τους μέχρι να κάνουμε στάχτη όλες τις φυλακές και να σπάσουμε τα σύνορα επιτέλους.

Όποιο πρόσωπο κι αν εκλεγεί, εμείς παραμένουμε
Ακυβέρνητες/-οι.

Σημ.: Σύμφωνα με μια συγκεντρωτική ανάληψη που δημοσιεύτηκε στις 6 Σεπτέμβρη 2013, βανδαλισμούς υπέστησαν έξι ακόμη προεκλογικά γραφεία.