Ενημέρωση για τους αναρχικούς αιχμαλώτους στη Λευκορωσία

505181

Οι χρονιές 2009-2010, ήταν πλούσιες σε ενέργειες άμεσης δράσης, που εκτελέσθηκαν από αναρχικούς στο έδαφος της Λευκορωσίας. Το γεγονός πως για τα χτυπήματα αυτά, ανέλαβαν την ευθύνη αναρχικές ομάδες, έθεσε τέλος σε ένα πολιτικό παιχνίδι μεταξύ των κρατών της Λευκορωσίας και της Ρωσίας, τα οποία μέχρι τότε κατηγορούσαν το ένα το άλλο για προβοκάτσια. Παράλληλα όμως, ξεκίνησε μια εκτεταμένη κατασταλτική επιχείρηση τον Αύγουστο του 2010, η οποία είχε ως αποτέλεσμα έρευνες σε σπίτια, προσαγωγές και συλλήψεις.

Την 3η Αυγούστου του 2010, οι μπάτσοι μπουκάρουν σε τρία σπίτια και προσαγάγουν 8 άτομα, 7 από τα οποία μεταφέρονται σε ειδικό κέντρο κράτησης για 9 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώτης κατασταλτικής πράξης, ένα άλλο κέντρο κράτησης δέχεται εμπρηστική επίθεση (φωτιά στην πόρτα) με αίτημα να απελευθερωθούν οι προσαχθέντες. Μετά από 9 ημέρες, αφήνονται ελεύθεροι 5 από τους 7 αρχικούς προσαχθέντες, όμως στο μεταξύ έχουν προσαχθεί δύο ακόμα. Ένας από αυτούς, ο Aliaksandr Frantskevich, κατηγορείται για την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα του Soligorsk, που έλαβε χώρα το Μάρτιο του 2010 και κατά την οποία σπάστηκαν τα παράθυρα και πετάχτηκε μια φωτοβολίδα μέσα στο κτίριο. Ο σύντροφος παραδέχτηκε πως κινηματογραφούσε το γεγονός. Ακόμα κατηγορείται για συμμετοχή στην επίθεση με μπογιές και φωτοβολίδες, σε καζίνο του Μινσκ το Δεκέμβριο του 2009, την επίθεση στα κεντικά της Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (η αντίστοιχη ΓΣΕΕ) την πρωτομαγιά του 2010, το χακάρισμα της ιστοσελίδας της πόλης Novopolotsk και την επίθεση σε στρατιωτικό κτίριο (εκτόξευση καπνογόνου) κατά τη διάρκεια της παράνομης αντιμιλιταριστικής διαδήλωσης, που έλαβε χώρα το Σεπτέμβρη του 2009 ενάντια στις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Λευκορωσίας-Ρωσίας. Ο Aliaksandr, έκτισε τριετή ποινή και αποφυλακίστηκε υπό όρους, στις 3 Σεπτέμβρη του 2013, δηλώνοντας πως παραμένει σταθερός στις ιδέες του και στη συμμετοχή του στον αναρχικό αγώνα. Οι όροι αποφυλάκισής του είναι εξάμηνη αστυνομική επιτήρηση, που περιλαμβάνει την απαγόρευση συμμετοχής σε μαζικές εκδηλώσεις, την απαγόρευση μετακίνησης από το δηλωμένο τόπο κατοικίας του, την απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6 το πρωί και τη συχνή παρουσία του στο αστυνομικό τμήμα. Να σημειώσουμε εδώ,  πως τον Οκτώβρη του 2011 διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναγνώρισαν αρκετούς φυλακισμένους (όχι μόνο αναρχικούς) ως πολιτικούς κρατουμένους, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την πίεση της Ε.Ε. προς την κυβέρνηση της Λευκορωσίας, ώστε αυτοί να απελευθερωθούν. Ο πρόεδρος της χώρας, Lukashenko, δήλωσε πως θα συμορφωθεί, αρκεί οι κρατούμενοι να γίνουν “δηλωσίες”. Δηλαδή να κάνουν γραπτή αίτηση για χάρη, παραδεχόμενοι την ενοχή τους και ζητώντας του προσωπικά έλεος. Κανένας αναρχικός αιχμάλωτος, συμπεριλαμβανομένου και του Aliaksandr, του οποίου του προτάθηκε η σχετική αίτηση από τις αρχές, δεν έκανε τέτοια αίτηση.

Ο δεύτερος επιπλέον προσαχθέντας, Mikalai Dziadok παραμένει κρατούμενους στο ειδικό κέντρο κράτησης μέχρι την 1η Οκτωβρίου, οπότε και κατηγορείται επίσημα για την οργάνωση της αντιμιλιταριστικής πορείας που αναφέραμε παραπάνω. Επίσης οι μπάτσοι ισχυρίστηκαν πως είχαν μάρτυρες που κατέθεσαν, πως  αυτός οργάνωσε τις επιθέσεις στο καζίνο και στα γραφεία της Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. Κατηγορείται επίσης για την επίθεση που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης. Ο Mikalai αρνείται τις κατηγορίες με εξαίρεση τη συμμετοχή στη διαδήλωση και εκτίει ποινή 4,5 ετών, αφού αρνήθηκε και αυτός την αίτηση χάριτος που του προτάθηκε από τις αρχές. Ο σύντροφος αντιμετωπίζει μικρά προβλήματα υγείας (πρόβλημα στα δόντια) και έχει δεχτεί και εσωτερικές ποινές στη φυλακή για αστείους λόγους (δεκαήμερη απομόνωση επειδή φορούσε φόρμα γυμανστικής μέσα στο κελλί).

Εκείνον τον Οκτώβρη, τα κεντρικά γραφεία της KGB στην πόλη Bobrujsk, δέχονται καταδρομική επίθεση με βόμβες μολότωφ. Οι μπάτσοι προσαγάγουν έναν αναρχικό που μένει στην περιοχή (ο οποίος ήταν και μέσα στις αρχικές προσαγωγές του Αυγούστου), τον Siarhei Sliusar, ο οποίος αφού κρατείται χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες για δέκα ημέρες, αφήνεται ελεύθερος.

Στις 4 Νοέμβρη συλλαμβάνεται ο Maxim Vetkin και κατηγορείται για την επίθεση που σημειώθηκε στην πρεσβεία της Ρωσίας στο Μινσκ, σε ένδειξη αλληλεγγύης στου συλληφθέντες των δράσεων για το δάσος Khimki, στις 30 Αυγούστου του 2010, κατά τη διάρκεια της οποίος κάηκε ένα αυτοκίνητο της πρεσβείας, καθώς και για την επίθεση με βόμβες μολότωφ εναντίον υποκαταστήματος της τράπεζας Belarusbank, την πρωτομαγιά του 2010. Παραδέχεται την ενοχή του, αλλά παράλληλα ρουφιανεύει τους συντρόφους του και τώρα παραμένει απομονωμένος από το κίνημα αλληλεγγύης. Ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του καταδικάστηκε σε 4 έτη φυλάκισης, αλλά έχει αφεθεί προσωρινά ελεύθερος.

Η κατάθεση του Vetkin, έχει ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του Dzianis Bystryk, στις 17 Νοέμβρη. Ο σύντροφος παραδέχεται πως κινηματογραφούσε το γεγονός, αλλά αφήνεται ελεύθερος ώστε να φτάσουν οι αρχές στη σύλληψη του συντρόφουτου, επίσης υπόπτου, Ihar Alinevich, αλλά το σχέδιο των μπάτσων αποτυγχάνει.

Ο Ihar συλλαμβάνεται τελικά στις 29 Νοέμβρη στη Μόσχα. Κατηγορείται για την επίθεση στη ρώσικη πρεσβεία και κλείνεται στα κρατητήρια της KGB. Έχει παραδεχτεί τη συμμετοχή του στην παράνομη διαδήλωση, δηλώνοντας πως δεν τη θεωρεί παράνομη πράξη. Αρνείται τις υπόλοιπες κατηγορίες. Εκτίει ποινή 8 ετών για την επίθεση στην πρεσβεία, για την επίθεση στο κέντρο κράτησης στο Μινσκ κατά την έναρξη της κατασταλτικής επιχείρησης και για τη συμμετοχή του στη διαδήλωση.

Στις 17 Ιανουαρίου συλλαμβάνονται οι Artsiom Prakapenka και Pavel Syramolatau και κατηγορούνται για την επίθεση στη ρώσικη πρεσβεία. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχουμε πληροφορίες για αυτούς. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως ο Artsiom έχει τη δυνατότητα εργασίας στη φυλακή, αλλά του απαγορεύεται η παρακολούθηση μαθημάτων. Θα έχει το δικαίωμα επισκεπτηρίου από τους οικείους του τον ερχόμενο Νοέμβρη.

Όλοι οι φυλακισμένοι, πέρα από τις ποινές κάθειρξης, είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν 100 εκατομμύρια ρούβλια Λευκορωσίας (περίπου 20.οοο δολάρια) στους πληγέντες στόχους. Όλοι (εκτός από το ρουφιάνο μέχρι να αποφυλακιστεί) κρατούνται σε καθεστώς “σκληρής κράτησης”, πράγμα που σημαίνει σοβαρούς περιορισμούς στα επισκεπτήρια και στην αλληλογραφία. Ειδικά ο Ihar, μπορεί να λάβει γράμματα μόνο στα λευκορώσικα και τα ρώσικα καθώς και καρτ ποστάλ. Επίσης οι κρατούμενοι παρενοχλούνται με διάφορους τρόπους, όπως ξαφνικές μεταγωγές, απαγόρευση φαγητού από έξω, περιορισμούς στα τηλεφωνήματα, κενά και καθυστέρηση της αλληλογραφίας, εσωτερικές πειθαρχικές ποινές, απομονώσεις, μεταγωγές σε φυλακές με ειδικό καθεστώς κλπ. Κανένας από τους συντρόφους, δεν έχει κάνει χρήση της ευνοικής διάταξης περί χάριτος, που αναφέραμε πιο πάνω.

Οι διευθύνσεις που γνωρίζουμε:

-Mikalaj Dziadok, SIZO-1, ul. Volodarskogo 2, 220050 Minsk, Belarus

-Aliaksandr Frantskevich, k. 46 SIZO-1, ul. Volodarskogo 2, 220050 Minsk, Belarus

-Ihar Alinevich, P.O. Box 8, Glavpochtampt, 220050 Minsk, Belarus

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει παραπάνω πληροφορίες ή έχει τη δυνατότητα μετάφρασης από τα ρώσικα, να επικοινωνήσει με το μέσο.

Κανένας αξιοπρεπής αναρχικός κρατούμενος μόνος του!

Κρεμάλα στους ρουφιάνους!

Φώκο στις φυλακές!

Μετάφραση-επιμέλεια: Parabellum

Πηγές για το άρθρο: 1,2,3,4

Ντοκυμαντέρ για τις υποθέσεις (στα ρώσικα) : Defying the law

Ιστοσελίδες που ασχολούνται με τις υποθέσεις: Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Λευκορωσίας και Αναρχικός Μαύρος Σταυρός Μόσχας

Advertisements

Ντοκυμαντέρ για τα 40 χρόνια ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

112 min

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ,

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΜΕ!

Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της κατάληψης Παραρτήματος.

Μια σύντομη αναδρομή σε 40 χρόνια ιστορία.

 

ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ CHAOS TAGE

Εισαγωγή, Λυσσασμένοι Προλετάριοι: Έχουμε συνηθίσει να ανεβάζουμε θεωρητικά και ιστορικά κείμενα πιο (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) πολιτικά. Αυτή τη φορά μεταφράσαμε ένα ιστορικό κείμενο (σχεδόν όπως ήταν γραμμένο) για ένα πανκ φεστιβάλ που πραγματοποιούνταν στη Γερμανία. Αυτό το κάνουμε για τη διαφύλαξη της μνήμης, αλλά, όπως έχουμε γράψει και παλιότερα, για την προώθηση της αντικουλτούρας και των μουσικών μας. Πολιτικοποιημένο και αντι-πολιτικό το πανκ συνεχίζει να είναι εδώ. Όχι σε σελίδες ιστολογίων και βιβλίων, αλλά στο πραγματικό του πεδίο: στο ΔΡΟΜΟ.

ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ»;

Αυτό είναι ένα ερώτημα που πιθανόν κάνετε. Αλλά που είχατε τα αυτιά και τα μάτια σας όταν οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ (CHAOS TAGE) του 1994 γίνονταν τίτλοι εφημερίδων παντού!; Όταν ηλίθιοι punk rockers συναντήθηκαν στο Αννόβερο, τρομοκρατώντας γέρους και αθώα παιδάκια κι άφησαν όλη την πόλη στις στάχτες της!

Ίσως οι περισσότεροι από σας ξεκινήσατε να θυμάστε τώρα και επίσης αρχίσατε να γουστάρετε! Κι εμείς ξεκαρδιστήκαμε μ’ αυτά γιατί τα περισσότερα γεγονότα που περιγράφουν τα media δεν έγιναν ΠΟΤΕ. Έγιναν μόνο στα μυαλά των αποκαλούμενων δημοσιογράφων και των μπάτσων. Υποθέτουμε ότι ορισμένοι από σας θέλουν στ’ ΑΛΗΘΕΙΑ να μάθουν τι έγινε στις ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ και γι’ αυτό θα τα εξιστορήσουμε

Οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ δεν είναι επινόηση των 90’s, αλλά έχoυν μακρά παράδοση! Ναι παίδες, δεν θα σας πουλήσουμε το Punk σαν το επόμενο hot wave, επειδή είναι πραγματική ΙΔΕΑ κι από τα γεννοφάσκια του οι Γερμανοί πάνκιδες γούσταραν να ανταμώνουν στο δημόσιο χώρο. Είχαμε μερικές μεγάλες μαζώξεις στα 80-82’ στο Ντούισμπουργκ και το Βούπερταλ όπου κάθε μήνα εκατοντάδες πάνκιδες έκαναν ένα μεγάλο πάρτι στην εμπορική περιοχή της πόλης. Βεβαίως, αστυνομία και επιχειρηματίες δεν γούσταραν αυτά τα «punk ανταμώματα» και προσπαθούσαν ξανά και ξανά να εμποδίσουν τις συναντήσεις, συχνά με τη γνωστή μέθοδο της αστυνομικής βαρβαρότητας. Ωστόσο, το 1982 οι πάνκιδες έκαναν το πρώτο τους CHAOS TAGE στο Αννόβερο, όπου και έσκασαν περισσότερα από 1000 άτομα για να διαμαρτυρηθούν για το φακέλωμα ιδίως των πάνκιδων, που ήταν καλή ιδέα για τους μπάτσους για να πάρουν τον έλεγχο της σκηνής, αλλά εν τέλει έδωσε στο προσκήνιο της ιστορίας τις ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ…

Πολλοί σκινάδες επίσης έσκασαν στη συνάντηση (το 82) κι έτσι οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ του 1983 είχαν σκοπό μια μεγάλη ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ των Punks και Skins. Αυτή τη φορά περισσότεροι από 1500 πάνκιδες και σκινάδες ήρθαν κι έγιναν πρωτοσέλιδα, αλλά μια μεγάλη ομάδα από ναζί σκινάδες (boneheads) κατάφερε να διαιρέσει τις ομάδες.

Την επόμενη χρονιά κανείς δεν ήθελε να ξέρει τίποτα για μεγάλη «ενοποίηση», αλλά, φυσικά, οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ έγιναν ξανά στο Αννόβερο και αυτή τη φορά ήταν μια αληθινά πανευρωπαϊκή συνάντηση αντί για πανγερμανική. Περισσότεροι από 2000 πάνκιδες και φίλοι έκαναν το μεγαλύτερο «ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ» ως τότε. Θα έβρισκες πάνκιδες από σχεδόν κάθε δυτικοευρωπαϊκή χώρα.

Πάραυτα, τελείωσε με μια μεγάλη απογοήτευση επειδή το απόγευμα και όλη την υπόλοιπη νύχτα υπήρχε τεράστια μάχη μεταξύ των μπάτσων και των πάνκιδων σ’ ένα νεανικό κέντρο που οι περισσότεροι πάνκιδες έσκασαν για να δουν μια πανκ συναυλία. Ήταν μια ηλίθια μάχη μεταξύ μιας βάρβαρης αστυνομίας και ενός όχλου πιωμένων και άμυαλων πάνκιδων που άρχισαν να καταστρέφουν το νεανικό κέντρο. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, περισσότεροι από 1000 πάνκιδες δεν μπορούσαν να φύγουν απ’ το μέρος αφού είχαν περικυκλωθεί απ’ τους μπάτσους και στην ουσία μαντρώθηκαν. Ορισμένοι λένε σαν σε σύγχρονο, Γερμανικό, στρατόπεδο συγκέντρωσης…

Αυτό ήταν το τέλος του «ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ», αλλά και η απαρχή της φθοράς του γερμανικού πανκ. Πολλοί πάνκιδες εγκατέλειψαν τη σκηνή κι ένα μέρος αυτών μετέφεραν τις ιδέες τους στην hardcore σκηνή.

Αλλά όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα η ιδέα για τις ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ δεν έχει ακόμη πεθάνει. Κάθε χρόνο γίνονταν μικρές ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ, κυρίως σε μικρά χωριά και πόλεις, με τη συμμετοχή 50-100 πάνκιδων. Όχι νεκρά πράγματα, αλλά ούτε και ζωντανά. Και κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τις μεγάλες μαζώξεις των 80’s, που τώρα τις λέμε «μυθικές»…

Κανείς δεν ξέρει πως έγινε, αλλά στις αρχές του 1994 εμφανίστηκαν φυλλάδια και τρικάκια, κι αυτή τη φορά δεν ήταν όποιο κι όποιο Chaos Tage˙ ήταν ΤΟ CHAOS TAGE του Αννόβερο και πάλι. Είχε μια μικρή οσμή μεγάλης αναβίωσης του «Woodstock των punk rockers», αλλά ποτέ δεν έγινε με τέτοιο τρόπο. Οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ δεν είχαν ποτέ κερδοσκοπικό χαρακτήρα για να βγάλει κανείς φράγκα ή κάτι άλλο. Δεν ήταν συνάντηση συλλεκτών δίσκων, ή αιώνιων διαδηλωτών, ή οργανωμένο με κάποιο τρόπο, αλλά ήταν μια μάζωξη ΠΟΛΛΩΝ δρομίσιων πάνκιδων˙ οι τύποι που κρατάνε το πανκ ζωντανό, όχι μέσα σε δισκάδικα, αλλά στο δρόμο, στο δημόσιο χώρο!

Έτσι τα αστειάκια που έκαναν μερικοί για τις νέες ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ δεν εμπόδισαν τη συνάντηση πάνω από χίλιων πάνκιδων στο Αννόβερο πέρσι. Και τα ΜΜΕ επίσης ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ, αλλά το είδαν με τα μάτια τους και ούρλιαξαν: «Είπαμε πως το πανκ είναι νεκρό για πάντα! Δεν πρέπει να υπάρχετε! Από που στο διάολο ήρθατε; Γιατί ξεκινάτε πάλι να διαταράσσετε τις ζωές μας;;;» Ναι, οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ επέστρεψαν με μια έκρηξη και τα υστερικά μίντια είναι ο εγγυητής για να γίνονται κάθε χρόνο! Κι επειδή το έκαναν γνωστό σε ΟΛΟΥΣ, φέτος περιμένουμε περισσότερους από 5000 πάνκιδες και φίλους απ’ όλη την Ευρώπη.

Τώρα ο ιός από τις ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ έχει περάσει στην Αμερική που θα γίνουν οι ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ του Σαν Φρανσίσκο! Μπορεί να γίνουν ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ σε όλο τον κόσμο.

Ελάτε με τη μπάντα, τα fanzine και όλες τις ιδέες σας για να φτιάξουμε ένα ΧΑΟΣ όπως το αντιλαμβανόμαστε. Δεν μπορούν να απαγορεύσουν το ΠΑΝΚ και κάπως έτσι ούτε και το ΧΑΟΣ μας!

Ελάτε στο Αννόβερο! Ελάτε στο Σαν Φρανσίσκο!

ΜΕΡΕΣ ΧΑΟΥΣ, 4-6 Αυγούστου 1995.

Αυτή είναι η ”κοινοβουλευτική δημοκρατία”

Αυτή είναι η ”κοινοβουλευτική δημοκρατία” κι ας μην έχει κανείς τις αυταπάτες ότι αν αλλάξει το κυβερνών κόμμα θα αλλάξει κάτι… Ίδια είναι τα αφεντικά αριστερά και δεξία. Η μόνη λύση, η αυτοοργάνωση των ζωών μας.

ΠΗΓΗ